Houd stand! – De strijd tussen het oude en nieuwe

17

apr

Gastblogger

Wat kun je er moe van worden. Die eindeloze innerlijke strijd tussen je ‘oude ik’ en de vrouw die je in Christus wil zijn. De Bijbel noemt het heel treffend de strijd tussen de Geest en het vlees. (Galaten 5: 17) Een tijdje geleden las ik uit mijn Bijbel en belandde ik in Efeze 6. De geestelijke wapenrusting. Een bekend gedeelte en ontzettend actueel. Maar om eerlijk te zijn had ik dit gedeelte nooit zo direct toegepast. Terwijl dit gedeelte wel degelijk op ons van toepassing is.  

Iedereen heeft zijn eigen innerlijke strijd. Ik wil je vandaag even meenemen naar mijn strijdtoneel. 
Twee legers. Aan de ene kant een gigantisch leger aan negativiteit, somberheid en vermoeidheid. Daar tegenover sta ik. In mijn eentje, met een rugzak op mijn rug. Een rugzak vol met tips van alle psychologen die een poging hebben gewaagd om mij te ‘genezen’ van mijn depressie. Daarmee kan ik echt wel wat weerstand bieden, maar op slechte dagen word ik vaak alsnog genadeloos onderuitgehaald. Een oneerlijk gevecht waarbij ik altijd maar aan het kortste eind trek. 

En natuurlijk word ik volledig vertrapt met alleen een rugzakje op mijn rug. Begrijp me niet verkeerd, ik ben blij dat ik hem heb. Maar om nu te zeggen dat ik een geduchte tegenstander ben… 

Neem daarom de hele wapenrusting van God aan, opdat u weerstand kunt bieden op de dag van het kwaad, en na alles gedaan te hebben, stand kunt houden.
– Efeze 6:13 (HSV) 

Je wapenrusting aantrekken 

Dit wil ik ook! Maar nog nooit heb ik de complete wapenrusting aangetrokken. Althans, niet bewust. Maar dit is nu juist precies wat ik nodig heb om stand te kunnen houden. Oké, hoe ga ik dit doen?

Gewoon maar aantrekken, denk ik. Te beginnen met de gordel van de waarheid en het harnas van de gerechtigheid. Waarheid en gerechtigheid. Tja, wiens waarheid eigenlijk? Mijn waarheid? Ik mag hopen van niet. Algemene waarheden dan? Ik ben bang dat dit mij niet bepaald sterker gaat maken. Wat dan wel? Gods waarheid. De waarheid dat de duisternis is overwonnen door het licht. Dat geen enkele kwade macht mij meer kan claimen. Dus ook niet die duisternis die uit mijzelf vandaan komt. Dàt is waarheid. Deze waarheid maakt mij wel sterker. En zeker in combinatie met het harnas van gerechtigheid. Dit harnas beschermt mijn meest vitale organen. Gods gerechtigheid beschermt mijn hart.  

Nu volgen de schoenen. Schoenen van de bereidheid van het evangelie van de vrede. Bereidheid om te gaan.  Om de mensen te vertellen over God en wat Hij voor de mensen heeft gedaan. Vertellen van de blije boodschap dat God mens wilde worden. Dat Hij moest sterven om ons te ontdoen van onze schuld. Dat iedereen die in Hem gelooft, niet zal sterven en eeuwig zal leven. Dit is toch geweldig nieuws? Dit wil je toch met iedereen delen? Waarom laat ik die schoenen dat zo vaak staan?  

En dan nu mijn schild. Het schild van het geloof om de aanvallen af te kunnen weren. Niet meer incasseren, maar afweren. Het geloof is mijn bescherming tegen de duisternis. Tegen de vurige pijlenregen die zo vaak op mij afkomt. Pijlen vol van leugens. ‘Je zal je nooit beter gaan voelen.’ De pijl vliegt razendsnel op mij af. De volgende wordt afgeschoten; ‘Jij?! Een goede moeder? Pff, je kunt amper voor jezelf zorgen.’ Daar komt er nog één: ‘Weet je zeker dat ze je aardig vinden?’ En nog één: ‘Je depressie gaat het van je winnen.’  

Al die pijlen, die brandende pijlen. Dan hef ik mijn schild. Het schild van het geloof. Want mijn geloof vertelt mij het tegenovergestelde. Mijn geloof vertelt mij dat ik wel waardevol ben. Dat mijn kracht ligt in mijn zwakheid. Mijn geloof heeft een God die geneest. Een God die verlost. Een God waar de vermoeiden rust vinden. En dan kunnen die pijlen branden wat ze willen, maar tegen zo’n schild maken ze geen schijn van kans!  

En nu? Nu is de helm aan de beurt. De helm van de zaligheid. Van de verlossing. Verlossing van mijn schuld. Mijn gebreken. Mijn gebrokenheid. Dat ik ondanks alles kan zeggen: ‘Ik ben verlost.’  

Deze 3 woorden hebben zoveel kracht. Probeer het hardop te zeggen: ‘Ik ben verlost.’ 

Tegenover dat enorme leger. Bevend in mijn harnas: ‘Ik ben verlost!’ 

Tot slot krijg ik nog een zwaard. Ik hoef niet alles alleen maar te incasseren. Ik mag ook terugvechten met mijn zwaard. Het zwaard van Gods woord. De Bijbel. Dat zijn maar liefs 1557 pagina’s aan aanvallen! Maar dan moet ik die 1557 pagina’s natuurlijk wel lezen. En het bovenal kennen in mijn hart. Alleen dan kan ik dat zwaard pas echt op de juiste manier gebruiken.  

Onoverwinnelijk  

Ondertussen ben ik nu volledig uitgerust en klaar voor de strijd! En nu? Ben ik dan nu onoverwinnelijk? Ik denk dat het anders zit. Ja, mijn uitrusting is onoverwinnelijk. Degene in de uitrusting alleen niet. Er zit namelijk nog steeds een mens in dat harnas. Iemand die nog wel eens haar helm vergeet of denkt die schoenen toch niet nodig te hebben.
En ik ben er echt wel een beetje klaar mee om telkens weer te verliezen. En ik moet het ook niet alleen willen doen.

Met deze wapenuitrusting kan dat ook eigenlijk niet. Want deze wapenuitrusting is doordrenkt met die ene naam: Jezus Christus. Hij die al die kwade machten, al die gebrokenheid heeft overwonnen. Hij die mijn strijd als geen ander kent en mij niet in mijn eentje laat strijden. Dàt maakt mij onoverwinnelijk. Ik word er stil van. En tegelijkertijd zet het mij in beweging. Het geeft mij kracht. Zoveel kracht dat ik het wel kan uitschreeuwen naar mijn tegenstander: ‘Kom maar op! Mij staat een sterke held ter zij.’ 

Aan de slag! 

Trek vandaag eens heel bewust je geestelijke wapenrusting aan. Verloopt je dag anders? Voel je je sterker?  

Schrijfster
Deze overdenking is geschreven door Alina Bikker-van Rijn, één van onze nieuwe schrijfsters. Alina is 24 jaar oud, getrouwd, moeder van twee dochters en zwanger van de derde. Zij kent depressie en psychische moeilijkheden. Dat is niet wie zij is, het is wel iets wat haar heeft gevormd en dichter bij Jezus heeft gebracht. Zij lacht door haar tranen heen. Dat is wat geloof in Jezus Christus met je doet.  

Deel deze overdenking

  1. Renee schreef:

    Wat een mooie blog Alina, heel eerlijk geschreven. Goed om weer bewust te worden hoe we elke dag mogen ‘strijden’ !
    Wij zijn niet onoverwinnelijk door onze geestelijke wapenrusting aan te doen, maar omdat Jezus OVERWINNAAR is over dood en graf . We mogen elke dag gaan staan in Zijn overwinning!

  2. Sandra schreef:

    Mooie blog!

  3. Sanne schreef:

    Wauw wat mooi! Prachtig geschreven Alina!

  4. Carola schreef:

    Mooi! Ik wens je ontzettend veel plezier en zegen in het schrijven van de overdenkingen voor Zij Lacht!

    Hij die in jou is, is sterker dan die in de wereld is!

  5. Christa schreef:

    Prachtig! Dankjewel voor het delen! 🙏🏽

  6. Elise schreef:

    Wauw! Zo krachtig om bewust met de wapenuitrusting bezig te zijn. Mooie reminder

  7. Jildau schreef:

    Bedankt voor het delen!

  8. Kim schreef:

    Zoveel dank lieve Aline, mooie dochter van God ❤️🙏 voor deze prachtige en bemoedigende blog 🙏. God zegene jou en alle glorie aan onze liefdevolle Vader ✨🙏

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2023 Zij Lacht | Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap