Yael Juch

28 augustus 2019

Wat als? De vraag die altijd onrust geeft. Of toch niet?

Ik voeg in op de A12, het is rustig op de weg. Ik kom net uit de kerk, met een rugzak vol nieuwe stof om over na te denken. Terwijl ik zo terugdenk aan de preek, komen er wat vragen in mijn hart naar boven. Vragen waar ik zo graag antwoord op zou willen hebben, voordat ik bepaalde keuzes maak. Het lijkt wel alsof opeens alle vragen die ik de afgelopen tijd heb onderdrukt, mij overspoelen.

Wat als…?

Vragen stellen is nodig om antwoorden te vinden. Maar er zijn veel vragen waar we hier op aarde geen antwoord op vinden. Ik heb zelf vooral moeite met de ‘wat als?-vragen’, vragen die in mijn geval vaak met de toekomst te maken hebben. Wanneer je geen antwoord op deze vragen hebt, kan het je frustreren, verlammen of gevangen zetten. Dan heb je onvrede in je hart en lukt het moeilijker om je naar God te keren. De vragen staan als het ware als een wankelend bruggetje tussen jou en God in.  

Misschien herken je deze vragen wel. Nou dan kan ik je alvast zeggen: je bent niet de enige die ze heeft. In de Bijbel zie je mensen op verschillende momenten God een ‘wat als?-vraag’ toewerpen. Vaak precies wanneer God iets van hen vraagt, wat onmogelijk lijkt in menselijke ogen. In de Bijbel zien we dat, wanneer ze ondanks hun vraag toch doen wat God van hen vraagt, deze stap uiteindelijk bijdraagt aan de overwinning.  

Wat als we dood gaan? 

Toen de farao dichtbij gekomen was, sloegen de Israëlieten hun ogen op, en zie, de Egyptenaren trokken achter hen aan. Toen werden de Israëlieten zeer bevreesd en riepen tot de  HEERE, en zij zeiden tegen Mozes: Waren er in Egypte geen graven, dat u ons hebt meegenomen om in de woestijn te sterven? Hoe hebt u dit met ons kunnen doen door ons uit Egypte te leiden? Was dit niet wat wij in Egypte al tegen u zeiden: Laat ons met rust, laten wij de Egyptenaren maar dienen? Want het is beter voor ons de Egyptenaren te dienen dan in de woestijn te sterven. 
-Exodus 14: 10-12 (HSV).

Het volk van God, de Israëlieten, was erg goed in ‘wat als?-vragen’ stellen, wanneer Mozes bij hen kwam met een opdracht van God. Zo ook in het bovenstaande gedeelte. God had hen al eerder in Exodus 6:8 gezegd wat Hij zal doen: ‘hen verlossen van de slavernij en in een nieuw land brengen.’ Toch kan het volk door de situatie waar ze in zitten dit niet geloven. Dan breekt het moment aan, dat hun ‘wat als?-vraag’ werkelijkheid dreigt te worden. Wanneer ze toch weer een glimp van hoop hebben, doordat God hen uit Egypte leidt, zien ze de Farao met zijn leger staan en voor hen de zee. In feite zeggen de Israëlieten dan tegen Mozes: Zie je wel, deze vraag hadden we al gesteld!
Wat als we dood gaan in de woestijn? Wat als de farao van gedachten verandert? 

En wat zegt Mozes? In vers 14: De Heer zal voor ons strijden en U moet stil zijn. ‘Hold your peace and remain at rest’, staat er in de Amplified-vertaling.  De Israëlieten moesten de vrede bewaren en rusten in geloof. Dat is nogal wat, maar wat zien we gebeuren?
God laat hen niet in de steek en Hij creëert zijn eigen wat als?-vraag:   
Wat als Ik de trouwe God ben wiens beloften ja en amen zijn? Wat als Ik de God ben die wateren kan scheiden en jullie kan verlossen van de Egyptenaren?  

Relax 

Terwijl ik zo opgeslokt blijf door mijn gedachten, haal ik een camper in, waar ik al een tijdje achteraan reed. Ik besluit om God te vertellen over het wankelende bruggetje die ik voor mij zie en spreek alle vragen hardop uit. Ik sluit af met: Heer ik weet dat U antwoorden heeft, maar ik weet ook dat deze antwoorden misschien niet voor nu zijn. Wilt u mij in ieder geval laten zien hoe ik met deze vragen om moet gaan?  
Precies op dat moment word ik ingehaald door de camper, die ik eerder zelf had ingehaald. Dan valt mijn oog op een woord die met grote krulletters op de achterkant van de camper staat: Relax. Zonder dat ik het door heb, herhaal ik dit woord hardop. Hoe vaker ik dit doe, hoe meer ik Gods bovennatuurlijke vrede over mij voel glijden. Ik zucht en dank God ervoor dat Hij precies weet wat ik nodig heb.  

’s Avonds wanneer ik naar bed ga en terugdenk aan dit moment, klinken de volgende woorden uit mijn speakers:
(Blanca – What if

What if you¹re holding me up 
What if your love is enough  
What if the power in Your name Could do anything  
And what if you’re making me strong  
What if you were here all along  
What if I’m right where you want me 

Wat als ik mijn Wat als?-vragen die uit mijn angst, onvrede en beperkte zicht zijn geboren, beantwoord met de Wat als?-vragen die uit geloof, uit de waarheid, uit God voortkomen?!

Wat als Hij mij overeind houdt?  
Wat als God altijd van mij blijft houden? 
Wat als zijn liefde genoeg is? 
Wat als ik in Zijn kracht alle dingen vermag? 
Wat als Hij mij nooit verlaat? 
Wat als ik precies ben waar Hij mij wil hebben?  

Dit is niet lopen over mijn eigen gebouwde bruggetje, dat wankelend is door mijn beperkte zicht.  
Dit is in overgave lopen over een wonderlijk pad tussen muren van water,  
aan de hand van mijn Vader, mijn Gids, mijn God.  
Ik vraag God om zijn bovennatuurlijke vrede. 
Ik kies ervoor om te relaxen en stil te zijn in zijn aanwezigheid,  
steeds wanneer vragen mij belagen. 

Aan de slag! 

Spreek jouw Wat als?-vragen die tussen jou en God instaan, naar Hem uit.  

Luisternaar dit liedje.

Spreek dan de Wat als?-vragen uit die je opbouwen, bemoedigen en aanmoedigen om te leven vanuit zijn aanwezigheid. Daarmee kom je in de overwinningspositie, namelijk in overgave naar Hem.  

Deel met ons de bemoedigende Wat als?-vragen die je zelf vindt.  

laat een reactie achter

  1. Renee

    augustus 28th, 2019 at 06:32

    Prachtige, eerlijke en bemoedigende blog! Bedankt Yael.
    Mijn ‘ lijfspreuk’ sinds 22 juli ook n.a.v. Blog van zij lacht : de Heer geeft wat nodig is!!
    En door daarop te vertrouwen voel je rust!
    “ Mij is gegeven alle macht in hemel en op aarde” , wat een almachtige Heer hebben wij💖

  2. Christa

    augustus 28th, 2019 at 09:01

    Prachtig!🙌🏼❤️

  3. Anna

    augustus 28th, 2019 at 17:32

    Dankjewel voor deze prachtige overdenking, Yaël!

  4. Eline

    augustus 30th, 2019 at 07:43

    ❤🙏

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© zij lacht, 2018  |  foto's door inge kooiman