Een weg door de woestijn

De woorden sloegen in als een bom. Ik kon niet meer terug; ze werden gezegd en het was de waarheid. In mijn schriftje schreef ik ze over in het Engels. Het leek wel of mijn leven voorgoed veranderde. Helemaal alleen zat ik daar. Toch voelde ik mij helemaal niet alleen. De stem die door mijn mobiel kwam, vervulde de kamer. Ik voelde dat God aanwezig was. Hij sprak: “Denk nu niet meer aan wat Ik vroeger heb gedaan. Let op, Ik ga nieuwe dingen doen! Nu gaan die beginnen! Let goed op! Ik zal een weg maken in de woestijn. Ik zal rivieren maken in de wildernis.” (Jesaja 43: 18 + 19)

Een tijdje geleden ging ik alleen studeren in Engeland. Spannend dat ik het vond: mijn vertrouwde leventje hier even opgeven om daar te gaan leren. Van tevoren was ik bang dat ik mij alleen zou voelen, ik kende daar immers niemand. De week voordat ik vertrok, leek mijn leven een rollercoaster. Als ik ’s avonds in bed belandde was ik zo moe dat ik eigenlijk niet meer in mijn Bijbel kon lezen. Halsoverkop vertrok ik naar Engeland. Toen ik daar aankwam was ik totaal uitgeput. Ik kon niet meer.

Herken jij dat? Dat er soms weken zijn dat de dagen voorbijvliegen? Dat het alleen maar doorgaat en dat je eigenlijk niet meer kan stoppen? Dat je geen tijd meer over hebt om te ontspannen en dat je vooral geen tijd meer hebt voor God?

Ik kon niet meer. Ik had behoefte aan rust en vrede.

Beide vond ik. In Hem.

Zijn aanwezigheid was merkbaar als nooit tevoren.

Op een zondag luisterde ik een preek vanuit Nederland. De preek kwam vanuit Jesaja. Een prachtig Bijbelboek. Er staan zinnen die je tot op de bodem van je hart kunnen raken. Ik herinner mij een preek over Jesaja 43:

“Maar nu zegt de Heer: “Volk van Israël, Ik ben je Maker. Ik heb je gevormd, Israël. Wees niet bang, want Ik heb je gered. Ik heb je uitgekozen. Je bent van Mij. Als je door het water gaat, zal Ik bij je zijn. Als je door rivieren gaat, zul je niet weggespoeld worden. Als je door het vuur gaat, zul je niet verbranden. De vlammen zullen je niets doen.”

In een andere vertaling staat: “Ik heb je bij je naam geroepen, je bent van Mij.” Bij je naam, zo persoonlijk. God roept je bij je naam, en zegt: ”Jij bent van Mij.” Ik zal bij je zijn, als je moet gaan door rivieren.

Mooie woorden, vol liefde. Je kan er iets mee, het zijn gedachten die je verder brengen. Maar toch, het hoofdstuk is nog niet uit. Het gaat verder, en hoe. De preek die ik luisterde kwam uit vers 18 en 19. Daar wordt gesproken over het verleden. Het verleden kan ons soms zo bezig houden. Misschien heb je een tijdje geleden verkeerde keuzes gemaakt, en heeft dit grote gevolgen met zich meegebracht. Of laat die ene uitspraak van je vriendin je maar niet los. Het is goed om lessen te trekken uit het verleden. Maar God gaat hier verder. Hij roept je: Denk niet aan de dingen van vroeger, let niet op de dingen van het verleden.” Het gaat vandaag over vandaag, over het heden. Want zie, zegt de Heere: “Ik ga nieuwe dingen doen! Let goed op, Ik zal een weg maken in de woestijn. Rivieren in de wildernis.” Wauw, wat een belofte. God blijft niet achter, maar Hij gaat vooruit. Hij gaat nieuwe dingen doen, en Hij vraagt ons om op te letten. Hij zal een weg maken in de woestijn.

Lijkt jouw leven een woestijn? Zie jij geen pad meer lopen, en ben je hevig op zoek naar een bron met stromend water? Hier vandaag zegt God tegen jou: ”Let goed op! Want Ik ga nieuwe dingen doen. Ik zal een weg aanleggen in de woestijn.”

Net vertelde ik dat het over vandaag gaat. Maar dat niet alleen, het gaat ook over de toekomst. Denk aan Johannes wat hij vertelt in het Bijbelboek Openbaring. “Ik zag een nieuwe Hemel en een nieuwe Aarde. En Hij die zat op de troon zei: Zie Ik maak alle dingen nieuw.” Hij doet het nu al, maar gaat het ook in de toekomst doen. Wat een vooruitzicht!

Aan de slag!

Ik zal je willen oproepen om dicht bij de Bron te blijven. Stel je open voor de Bron. Laat je leiden, en vind Hem. God zegt zelf in Zijn woord: “Zoek Mij terwijl ik te vinden ben.”

“Ik kijk niet meer achterom. Ik kijk zelfs niet alleen vooruit, maar ik kijk omhoog. Naar mijn Heiland, die zo diep gekomen is. Voor mij. Wat een genade.”

Als je tijd hebt vandaag zal ik je aanraden om dit lied te luisteren. Het vat de tekst uit Jesaja zo mooi samen.

Author: Anne-Saar Kunz

Anne-Saar vindt – met vallen en opstaan – haar heil en grootst geluk in God. Haar hart gaat sneller kloppen van gezellige avondjes met vrienden en familie. Ze heeft een passie voor politiek omdat het een mooie combi is van het hoopvolle geloof in een weerbarstige wereld. Ze vindt het daarnaast fascinerend om te weten wat iemand drijft en maakt tot wie hij/zij is. Ze zal nooit een belangrijk moment voorbij laten gaan zonder er een foto van gemaakt te hebben. Zij lacht de dag dankbaar tegemoet en heeft ontdekt dat het leven het mooist is op z’n puurst.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Prachtig en heel erg bedankt Anne-Saar! In een soms moedeloze periode in mijn leven, doet deze overdenking mij zo goed. God is zoveel groter dan wij vaak beseffen. :’) Dankjewel voor deze herinnering! Lieve groet & Gods rijke zegen.

  • Dankjewel Anne Saar, wat heb je ons vandaag weer een rijk woord toebedeeld en wat zijn wij gezegend met de beloften van onze liefdevolle Vader. Hieraan kunnen wij ons vasthouden.

  • Wow, ik had pas gelezen van het volk Israël toen de door de woestijn moesten trekken met Mozes. Ik had daar uit geleerd dat God een doel voor je heeft, maar niet perse de snelste weg met je gaat. Hij leidt je door de woestijn. Wat voor ons als mens een onbegaanbare en onlogische weg is. Toen ik dit stuk las verduidelijkte het mij nog meer. Dankjewel dat je me hier aan laat herinneren.