Johanna Post

13 juli 2019

Ik weet: mijn Verlosser leeft!

Je herkent de situatie vast wel. Je staat met je mond vol tanden en woorden schieten tekort bij het verdriet en de pijn die je naaste op dat moment doormaakt en aan jou vertelt.  Je wilt iets bemoedigends zeggen en hakkelt wat over Gods liefde en trouw, maar je voelt wel aan dat het lege woorden zijn.  Soms kunnen we beter zwijgen.  

Jobs vrienden 

Jobs vrienden begrepen in eerste instantie dat woorden zo nietszeggend kunnen zijn en hielden zeven dagen lang hun mond.  Wat Job had meegemaakt was zo immens zwaar dat woorden tekortschoten. Want wat moet je zeggen als iemand alles, werkelijk alles wat hij bezat, verloren is? Zijn bedrijf, zijn huis, zelfs al zijn kinderen. En dan ook nog eens ziek wordt.  

Gods belofte over een goede toekomst en het beste voor zijn leven zijn onwerkelijk en ongeloofwaardig.  Met die woorden hoefden Jobs vrienden niet aan te komen. Job zat op de ashopen van zijn leven.  Zijn leven lijkt voorbij te zijn.  

“En Job nam een potscherf om zich daarmee te krabben, terwijl hij midden in de as zat.”
– Job 2:8 (HSV) 

Na zeven dagen beginnen Jobs vrienden te praten. Maar geen positieve en bemoedigende woorden. Als Job alles al gehad denkt te hebben, maken zijn vrienden hem ook nog eens uit voor leugenaar! Ze denken dat hij een vreselijke zonde gedaan heeft en dat God hem daarvoor straft. Maar Job weet dat dit niet het geval is. En verwijt hen dat ze leugens vertellen.  

“Maar werkelijk, jullie dekken alles toe met leugens; jullie zijn allemaal heelmeesters van niets.”
– Job 13:4 (HSV) 

De vrienden geloven hem niet en proberen hem zover te krijgen dat hij zijn zonde toegeeft. Van je vrienden moet je het maar hebben!  

Maar Job houdt vol: 

”Hoelang blijven jullie mijn ziel bedroeven, en mij met woorden verbrijzelen? Jullie hebben mij nu al 10 keer schande aangedaan, jullie schamen je niet om mij zo hard te behandelen. Maar als ik werkelijk gedwaald heb, zal mijn dwaling dan toch bij mij vernachten?” (vernachten = aangaan; ‘het gaat alleen mij aan’)
– Job 19: 2-4 (HSV) 

De stemming is somber en zwaar en de verwijten schieten heen en weer en plotseling klinkt daar Jobs stem: 

Ik weet echter: mijn Verlosser leeft!”
– Job 19:25 (HSV) 

Als een schittering van een ster in de nacht. Mijn Verlosser leeft!  

Losser 

Wat opvalt is dat Job niet zegt “Mijn God leeft” maar: “Mijn Verlosser leeft”. Het opvallende zit hem in de betekenis van het woord verlosser. In de grondtekst staat het woord ‘goël’ wat losser betekent. In Israël was dit een belangrijke en verantwoordelijke taak. Een losser is iemand uit de familie die als taak heeft een familielid die in de problemen is te helpen.  

Een losser had verschillende taken: 

  • Het kopen van land van een arm familielid. Dit garandeert dat het land familiebezit blijft;
  • Het vrijkopen van een familielid die zichzelf als slaaf moest verkopen;  
  • Optreden als bloedwreker bij de moord op een familielid.  

Een losser is dus iemand die verloren bezittingen teruggeeft, die zijn familie beschermt. En Job gebruikt juist dat woord: goël, losser. Job is berooid, wordt beschuldigd van de vreselijkste zonden en is doodziek. En toch zegt hij: mijn Verlosser, mijn losser, leeft! 
Job weet dat God alles in zijn hand heeft. Hij begrijpt niet waarom dit lijden hem overkomt en wat Gods bedoeling hiermee is, maar hij is er vast van overtuigd dat God hem zal lossen, hem zal vérlossen! Niet misschien, maar hij weet het zeker! Hij heeft een vast vertrouwen dat de goël hem zal loskopen en Hem zijn bezittingen weer terug zal geven.  

Job weet: Mijn Verlosser leeft! Halleluja!  

Aan de slag!  

Zijn er in jouw leven situaties waarin je je voelt als Job? Verlaten en berooid?  

Neem een voorbeeld aan Job. Tijdens zijn leven toen alles goed ging, leefde hij met en dicht bij God. Als je zo leeft, bouw je een diepe relatie op met Hem en leer je in alles op Hem te vertrouwen. Komen er dan moeilijke tijden, dan weet je zeker dat jouw Verlosser leeft en dat Hij je zal loskopen/redden en je beschermen.  

Jobs vrienden zijn niet echt een voorbeeld van goede vrienden. Zij verwijten hem van alles in plaats van naast hem te staan en mee te leven. Welke les kun jij hier voor jezelf uithalen? Vergelijk deze situatie eens met de gebeurtenis uit het Nieuwe Testament waarin vrienden hun zieke vriend juist bij Jezus brachten!  

Ga eens na of er op dit moment iemand in jouw omgeving is die het erg moeilijk heeft. Breng hen in gebed bij onze God. Vraag Hem om diegene te laten zien dat Hij, de grote Verlosser, alles in zijn hand heeft.  

Geef diegene eens een knuffel of stuur een bemoedigende kaart!  

laat een reactie achter

  1. Bertina

    juli 13th, 2019 at 17:51

    Mooi geschreven! Ik realiseer me elke dag weer hoe belangrijk het is vertrouwen te hebben dat onze Verlosser er altijd is voor ons. Niet altijd gemakkelijk als we opgeslokt worden door zorgen en moeiten. Daarom dank voor deze tekst, want momenteel lees ik elke dag wel een stukje wat me bemoedigt om op Hem te vertrouwen. Heerlijk die knipoogjes van God.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© zij lacht, 2018  |  foto's door inge kooiman