De God die ziet – deel 2

25

jun

Tamara Bal

Gisteren lazen we over Hagar en haar getuigenis over hoe God naar haar omzag toen ze was weggelopen bij Abraham en Sarai. Toch gaat het verhaal van Hagar nog verder en dat lezen we vandaag. 

Een aantal jaar later, als Sara – God heeft haar een nieuwe naam gegeven – inmiddels zwanger is geraakt en bevallen is van Isaak, is er weer een incident tussen de twee vrouwen. Tijdens een feest ziet Sara Ismaël, Hagars zoon, spotlachen en bespreekt met Abraham dat ze Hagar en Ismaël wegsturen. Want, zo zegt ze: ‘Ik wil niet dat de zoon van die slavin straks deelt in de erfenis die mijn zoon Isaak krijgt.’ (Genesis 21:10, NBV21)
Alhoewel Abraham het geen goed idee vindt omdat Isaak zijn zoon is, stuurt hij ze toch weg nadat God tot hem spreekt en zegt dat hij moet doen wat Sara vraagt. 

Opnieuw in de woestijn

En wederom vinden we Hagar in de woestijn. Jaren geleden doolde ze door de woestijn als zwangere vrouw, en nu dwaalt ze weer in de woestijn, samen met haar zoon Ismaël. En al snel raakt het water en brood dat Abraham had meegegeven op. 

Toen het water uit de zak op was, liet ze haar kind onder een struik achter. Zelf ging ze een eindje verderop zitten, op een boogschot afstand, omdat ze niet on aanzien hoe haar kind stierf. En terwijl ze daar zo zat, huilde ze bittere tranen. Maar God hoorde de jongen kermen, en de engel van God riep Hagar vanuit de Hemel toe: ‘Wat is er, Hagar? Wees gerust: God heeft je jongen, die daar ligt te kermen, gehoord. Sta op, help de jongen overeind en ondersteun hem. Ik zal een groot volk uit hem door voortkomen.’ Toen opende God haar de ogen en zag ze een waterput. Ze liep ernaartoe, vulde de waterzak en gaf de jongen te drinken. God beschermde de jongen, zodat hij voorspoedig opgroeide. Hij leefde als boogschutter in de woestijn.
– Genesis 21:15-20 (NBV21)

Net als de eerste keer in de woestijn, heeft Hagar weer een ontmoeting met God. Hij is de God die ziet. Hij ziet haar weer in de woestijn. God is zo trouw! Ondanks dat het weer is misgegaan en Hagar weer midden in de ellende zit, geeft God niet op. Hij ontmoet haar weer te midden van haar ellende, en geeft haar een uitweg: Hij opent haar ogen zodat ze de waterput ziet. 

Gods beloften

Weet je nog wat de engel van de Heer tegen Hagar zei toen hij de eerste keer tot haar sprak? We lazen het gisteren. Hij zei: ‘Ik zal uw nageslacht zeer talrijk maken, zodat het vanwege de menigte niet geteld kan worden.’ (Genesis 16:10, HSV)
En nu Hagar in de woestijn is, als alleenstaande moeder met een zoon die op sterven ligt, lijkt het erop dat die belofte niet uitkomt. En het lijkt alsof Hagar de moed heeft opgegeven. Maar God herinnert haar aan Zijn belofte: ‘Wees gerust: God heeft je jongen, die daar ligt te kermen, gehoord. Sta op, help de jongen overeind en ondersteun hem. Ik zal een groot volk uit hem doen voortkomen.’ (Genesis 21:17-18, NBV21)
God heeft de eerste keer naar haar omgezien en kijkt weer naar haar om. Hij geeft niet op als omstandigheden weer moeilijk worden. 

God ziet jou

Ik vind dit verhaal van Hagar zo herkenbaar. Hoe vaak raak jij overweldigd door omstandigheden, en is het enige wat je ziet de ellende? Of misschien ga je nu wel door een moeilijke periode, vol pijn en verdriet; een situatie die uitzichtloos lijkt. Net zoals bij Hagar in de woestijn, lijkt er geen sprankje hoop meer. Maar God ontmoet haar en geeft haar hoop voor de toekomst. Hij zal Ismaël tot een groot volk maken. En Hagar mag erop vertrouwen dat Hij doet wat Hij belooft. En zo mogen wij ook vertrouwen op wat God beloofd heeft. Misschien heeft Hij in het verleden wel tegen je gesproken over jouw toekomst – koester die beloftes! Schrijf ze op, herinner jezelf hieraan in moeilijke tijden. 

En daarnaast staat de Bijbel vol van Gods beloften. Voor het volk Israël, voor individuen zoals Hagar, voor christenen in de eerste christengemeentes, en ook voor ons. In Openbaring 4:4 lezen we: ‘Hij zal alle tranen uit hun ogen wissen. Er zal geen dood meer zijn, geen rouw, geen jammerklacht, geen pijn, want wat er eerst was is voorbij.’ (NBV21)
Waar je nu misschien moeite, pijn of ellende meemaakt, zal dat allemaal voorbij zijn als Jezus terugkomt. Hij maakt alles nieuw en zal het onrecht voorgoed straffen en de pijn wegnemen. Wat een belofte om aan vast te houden. Dat geeft kracht en hoop voor de toekomst!

Aan de slag! 

Herken jij je in het verhaal van Hagar? Hoe kun jij je vasthouden aan Gods beloften? Aan welke belofte van God wil jij jezelf vandaag herinneren?

Deel deze overdenking

  1. Naomi schreef:

    Aan welke belofte van God wil jij je vandaag herinneren? Aan Gods belofte “Ik Ben,die ik ben”. Hij ziet en hoort, Hij blijft altijd dezelfde. De naam Ismaël betekent “God hoort”, vraag het een Arabisch sprekende maar. Al mijn hele leven is Hij trouw in het (om) zien naar mij en het (ver)horen van mijn gebed. Meestal niet zoals ik het bedenk maar dwars door de levenslessen heen.

  2. Carla schreef:

    God heeft in mijn diepste wanhoop/pijn/verdriet tegen me gesproken: IK ga grote dingen door je heen doen, je bent gereinigd en geheiligd en Mijn geliefde dochter. Dit was zó overweldigend! Hier hou ik me aanvast en sta open voor wat God met me gaat doen 🙌

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2024 Zij Lacht | Nederlands-Vlaams Bijbelgenootschap