Heb jij ook last van tijdelijke doofheid? Een tip die jou kan helpen bij jouw stille tijd!

Soms betrap ik mezelf erop dat ik middenin een gesprek mijn telefoon pak. Ik zie een berichtje binnenkomen of ik klik juist gedachteloos op de homebutton van mijn iPhone om te kijken of er nog iets gebeurt op Instagram. Tot ik me realiseer dat ik de laatste drie zinnen van de ander niet eens heb gehoord. Terwijl we samen een gesprek voeren… Herkenbaar? 😉

Onderzoek: tijdelijke doofheid

Een tijd terug las ik over een artikel over deze poging tot multitasken. En wat bleek? Onze hersenen hebben een beperkte capaciteit bij het opnemen van zintuigelijke prikkels. Dat klinkt vrij logisch: je kunt niet alles tegelijk. Maar uit onderzoek is ook gebleken dat je gehoor tijdelijk wordt uitgeschakeld als jij tegelijkertijd iets probeert te lezen. Wanneer je wordt afgeleid en naar je telefoon kijkt, hebben je hersenen al hun capaciteit nodig om zich te richten op deze visuele taak en wordt je gehoor uitgeschakeld voor geluiden die zich op normaal niveau afspelen. Je hoort het wel, maar je registreert het niet.

Best bizar, toch? Wij vrouwen roemen onszelf graag om het feit dat we zo goed kunnen multitasken, maar blijkbaar kunnen we dit helemaal niet. We kunnen in ieder geval niet luisteren en lezen tegelijk, probeer het vandaag maar eens uit.
Let op:

Ik sta voor de deur en klop aan. Als iemand naar Mij luistert en de deur opendoet, zal Ik bij hem binnenkomen. Dan zullen we samen eten: hij met Mij en Ik met hem. (Openbaringen 3:20, BasisBijbel)

Multitasken in je stille tijd

In mijn stille tijd met God vind ik dit ook vaak lastig. Ik raak snel afgeleid door mijn telefoon, door het deuntje van de wasmachine die klaar is, door de gedachte aan dat werkmailtje wat ik nog moet versturen… Misschien heb je tijdens het lezen van deze blog ook alweer een whatsappje zien binnenkomen en deze tussen het lezen door even beantwoord. Het is niet erg, als het voor jou op die manier werkt, maar ik kan er soms best van balen.

Want ik vraag me af… Als ik al ‘tijdelijke doofheid’ ervaar als ik een whatsappje lees tijdens een gesprek, hoe zit dat dan tussen God en mij? Misschien wil Hij spreken, maar luister ik niet omdat ik zo nodig mijn Instagramfeed moet checken. Of misschien wil Hij wel tot mij spreken, maar ben ik te druk en lees ik alleen vluchtig de Zij Lacht-blog van vandaag om daarna weer door te hollen naar een volgende afspraak.

Maar ik wil Hem horen! En ik wil de tijd nemen om Zijn Geest te laten spreken in mijn hart.
Ik ben daar niet de enige in, toch?

Vandaag stel ik jou (en mijzelf) de eerlijke vraag: wanneer was de laatste keer dat je écht een gesprek heb gevoerd met de Vader? Wanneer was de laatste keer dat je niet alleen een boek of een blog over een bijbelgedeelte hebt gelezen, maar zelf bent gaan kauwen op een tekst? Wanneer was de laatste keer?

En die vraag stel ik niet om je een schuldgevoel aan te praten of om je juist een schouderklopje te geven, integendeel. Ik hoor bij veel vrouwen om mij heen dat we moeite hebben met onze stille tijd:
1. Om er tijd voor te vinden.
2. Om echt de diepte in te gaan.

Hoe een ritueel jou kan helpen

Wat mij erg heeft geholpen, is een gebruik dat Mirjam van der Vegt, geïnspireerd op de kloostertradities, beschrijft in het boek ‘Herademen, 40 stiltemeditaties met de Psalmen’. Bij elke overdenking begin je jouw tijd met God met het aansteken van een kaars.

En nu we toch op de eerlijke tour zijn: toen ik dit voor het eerst las, vond ik het onzin en vooral heel zweverig klinken. Ik kon dit toch wel zonder? Toch besloot ik om het te proberen en stak een kaars aan; Mirjam zal het wel niet voor niets op hebben geschreven.

En wat bleek? Het was zo bijzonder! Deze kaars staat symbool voor mijn tijd met God. Voor ik met mijn stille tijd begin, spreek ik met mijzelf af hoelang ik mijn overdenking wil laten duren. Zolang de kaars brandt, is mijn tijd voor Hem. Mirjam zegt in haar boek: ‘Het licht houdt jouw aandacht gevangen’ en dat is ook echt zo. Elke keer als ik mijn aandacht voel wegzakken, valt mijn blik op de kaars en word ik herinnerd aan dit kostbare moment wat ik met mijn Vader deel. Aan het eind van mijn stille tijd, blaas ik de kaars ook weer symbolisch uit met een gebed. Op deze manier wordt mijn tijd afgebakend, ben ik mezelf bewust van alle afleiding en kan ik tegen die afleiding vechten.

Eerst vond ik het ritueel erg zweverig klinken, maar tegenwoordig denk ik dat we wel wat meer symbolen en rituelen mogen gebruiken in ons geestelijk leven. Het heeft mij in ieder geval erg geholpen en ik wil je uitdagen om vandaag eens na te denken over een ritueel wat jou zou kunnen helpen.

Aan de slag!

Vandaag wil ik je uitdagen om na te denken over de conditie van jouw geestelijk leven. Ben jij weleens ‘tijdelijk doof’? Ben je snel afgeleid tijdens het houden van je stille tijd?

1 / Welk ritueel zou jou kunnen helpen? Probeer vandaag eens een ritueel uit: steek een kaars aan, bestempel een hoekje van de bank tot jouw ‘Stille-tijd-hoekje’. Ga er ook vandaag direct mee aan de slag. Als je nu denkt: dit ga ik morgen eens uitproberen, hoe groot is de kans dat je het morgen daadwerkelijk gaat doen?

2 / Leg een briefje naast je neer om gedachten op te schrijven. Dit helpt je om een to-do te bewaren voor later. Ook kan het zijn dat deze gedachte (aan een situatie of een persoon) iets te maken heeft met je overdenking. Zou God je iets duidelijk willen maken?

3 / Extra tip! Je kunt je telefoon op vliegtuigstand zetten tijdens het lezen van een Zij Lacht Blog. Door de vliegtuigstand te gebruiken, worden alle ontvang- en zendopties van de telefoon uitgeschakeld. Open de blog, schakel de vliegtuigstand in en je kunt de blog lezen zonder dat er berichtjes binnenkomen die je kunnen afleiden.

Download de dagtekst en deel ‘m op social media. Gebruik de hashtag #zijlacht, vinden we leuk!

Bronnen
http://www.jneurosci.org/content/35/49/16046
http://www.doof.nl/nieuws/wie-goed-kijkt-kan-niet-horen/29429

Author: Inge Kooiman

Inge schrijft en fotografeert voor Zij Lacht. Ze is getrouwd en ze heeft haar eigen bedrijf als (bruids)fotografe. Zij Lacht van avondjes op de bank, met kaarsjes, een goed wijntje en kaasplankje. En dan vooral van het opeten ervan, van alle verschillende soorten heeft ze geen kaas gegeten. Inge geniet van muziek, wordt enthousiast van nieuwe ideeën en wordt stil van een prachtige zonsondergang: daarin ziet ze elke dag weer Gods enorme creativiteit.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Bedankt voor je wijze woorden Inge! Ik betrap mezelf er op dat ik vaker de blog lees zodat ik nog even in bed kan blijven liggen dan dat ik echt quality time met mijn Vader wil/heb…

    Zou er een boekreview kunnen komen over ‘Herademen’? Hij lijkt mij erg mooi voor de 40-dagentijd 😉

  • Dankjewel Inge!! 💝 wat een goed idee! 🙂 zo eenvoudig en zo mooi 😀 om de stille tijd met Hem als een waar lichtpuntje van de dag te maken. Iedereen veel zegen hierin 💝