Zij Lacht | Dagelijkse overdenking
31
blog,paged,paged-4,eltd-core-1.0,audrey child fix-versie-child-ver-1.0.1,audrey-ver-1.0,eltd-smooth-scroll,eltd-smooth-page-transitions,eltd-mimic-ajax,eltd-grid-1200,eltd-blog-installed,eltd-default-style,eltd-fade-push-text-right,eltd-header-standard,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-slide-from-top,eltd-dark-header,eltd-header-style-on-scroll,eltd-fullscreen-search eltd-search-fade,eltd-side-menu-slide-from-right,eltd-woocommerce-columns-4,eltd-woo-small-space,eltd-woo-single-thumb-below-image,wpb-js-composer js-comp-ver-5.2,vc_responsive

Date night 2.0

Het begint buiten al te schemeren als we aan tafel gaan. Heerlijk, de herfst is begonnen. Ik zet nog even gezellig de kaarsjes aan en schenk een lekker rood wijntje in. Nu kan onze dinsdagavond date night echt beginnen… Ik hoor je denken, een date night, dat is toch suf? Ik ga je het tegendeel bewijzen… Vanaf nu kun je maandelijks een blog lezen over de mooie en leerzame kanten van het hebben van een heuse date night met je vriend of man… Nieuwsgierig?

God zegt: “Ik ben met je!” Maar wat te doen als je God niet ervaart?

Ik kan me onze op-een-na-laatste avond op Sint Maarten nog goed herinneren. Ik was daar samen met twee vriendinnen voor een stage. Om ons laatste weekend te vieren, gingen we uit eten. Het eiland is klein, maar heuvelachtig, waardoor we er met een busje naartoe gingen. De bussen zijn dan wel niet zo stevig als in Nederland, maar ze brengen je wel overal op het eiland. Toen we aan het einde van de avond weer naar huis gingen, konden we gelukkig nog een busje vinden dat in de richting van ons huis reed. We moesten daarna nog wel een stuk lopen door een niet zo’n vrouwvriendelijke wijk. Overdag werden we al nagestaard en nageroepen, laat staan dat we ons daar ’s avonds veilig voelden. Die avond, vlak voordat we wegreden, deed ik snel een schietgebedje: “Heer, wilt u ons veilig thuisbrengen?!”

Nieuwsgierig aagje!

Soms denk ik dat ik in de waarom-fase van mijn peutertijd ben blijven hangen. Ik ben altijd heel nieuwsgierig geweest en dat ben ik nog steeds. Mijn zoektocht naar ‘de waarheid’ houdt nooit op. Ik stel niet alleen vragen, ik ben ook kritisch op de antwoorden. Met een nieuwsgierigheid zo groot als die van mij moet een antwoord kloppen en waar zijn. Gelukkig weet God dat ik nieuwsgierig ben en is Hij niet te beroerd om (de meeste) vragen te beantwoorden. Sterker nog, Hij wil dat wij kritisch en nieuwsgierig zijn! Hij wil dat wij wijsheid vergaren en niet dwaas zijn. Neem niet zomaar alles aan wat je verteld wordt, maar doe je eigen onderzoek. We lezen het belang hiervan in het boek Spreuken. Ben je nieuwsgierig en op zoek naar antwoorden? Lees dan verder.

We leven in een schijnwereld – Hoe ga je om met lijden?

‘We leven natuurlijk in een enorme schijnwereld in onze westerse cultuur. (…) We leven hier in een enorme spagaat. En dat is ook wel een beetje een natuurlijk iets. We proberen het lijden zo ver mogelijk bij ons bed vandaan te houden. En tegelijkertijd ontkomt niemand van ons eraan.’ Het zijn de woorden van Rikkert Zuiderveld in het programma De Nachtzoen. Wij, westerlingen, leven in een schijnwereld. We durven het lijden niet onder ogen te komen en strijken de wereld daarom zoveel mogelijk glad. We doen alsof alles goed gaat. We laten alles er zo mooi mogelijk uit zien. We delen alleen onze gelukkigste momenten met anderen. Zo proberen we het lijden buiten de deur te houden. We hebben namelijk geen idee hoe we met lijden om moeten gaan.

Geloof als een kind, maar wees afhankelijk als een oudje!

Met zoekende ogen kijkt ze me aan, ik zie een afwachtende blik en de hoop dat ik haar kan geruststellen. Aan alles is te zien hoe bang ze is. En hoe alleen ze zich voelt. Ik ga naast haar op het bed zitten, ze is zo afhankelijk van de aandacht en zorg die we haar geven. Ze heeft een helder moment vandaag en ik maak van de kans gebruik om contact te maken met haar, voordat ze weer wegzakt in het niet-weten van de dementie. Ze grijpt naar m’n hand: “Zuster, ik ben zo bang.. Ik weet het allemaal niet meer..” Mijn hart breekt. Ik pak haar hand stevig vast, kijk haar in de ogen en begin te zingen.. “U bent veilig in Jezus’ armen, veilig bent u bij Hem”.

Een veilige vesting; Gods bescherming voor Israel

Op het moment dat deze blog verschijnt, ben ik in het Beloofde land – Israël. Een bijzonder land, met een bewogen verleden, heden en toekomst. Alles omvat door de bescherming van de God van Israël, Jahweh. De ‘Ik zal zijn die Ik zijn zal’. De onveranderlijke. God laat in Zijn plan met Israël zien wie Hij is. Wat zijn wezen en karakter is. Ik geloof dat wij als gelovigen hiervan mogen leren. Dat wij troost mogen putten uit de soms ondoorgrondelijke manieren waarop Hij elke keer dit volk weer opzoekt. Hoe Hij telkens opnieuw het volk laat merken en horen dat Hij voor hun een veilige vesting is. Lees je biddend mee?